Selasa, 26 Juli 2011
8. Mpok Eni Kabur
Terbengong-bengong dimintai tolong sama bapaknya Eni untuk mencarikan dimana keberadaan anaknya. Babah Syarif menelepon Eni.
Babah Syarif : Halo..
Mpok Eni : Eh Aip… ada apa Ip
Babah Syarif : Dimane? Dicariin bapak lo nih..
Mpok Eni : Hlo, kok tau bapak gue nyariin gue?
Babah Syarif : Ya iya lah, ini gue di rumah lo. Mang kabur kemana?
Mpok Eni : Aduh Ip.. jangan bilang-bilang ya… gue balik lagi nginep di kliniknya dokter Budi.
Babah Syarif : Hah? Kok Budi nggak bilang? Tadi pagi gue sama Budi.
Mpok Eni : Dokter Budi nggak tau gue balik ke sini lagi. Kesini dong Ip..
Babah Syarif : Ya udah, ntar gue tanya bini gue dulu..
Babah Syarif mencolek bu Wawit, “si Eni di kliniknya dokter Budi, minta ditengokin. Gimana?”
Bu Wawit : Gimana, pada mau nengokin Mpok Eni nggak? Sekalian jalan-jalan yok malem mingguan. Makan jagung bakar yook…
Mpok Titin : Ayok deh.. tapi jangan malem-malem ya pulangnya. Hihihi… jalan-jalan nih kitee….
Rombongan pergi lagi, menuju puncak. Jalan agak macet. Tapi Babah Syarif memang ahlinya nyelip-nyelip. Ahirnya kita tiba di klinik dokter Budi. Eni lagi ngeriung di kamarnya dokter. “Kenapa lo En?” Kata mpok Ana.
Mpok Eni : Gue susah kencing Na.. udah dikasih obat sih sama dokter Budi
Mpok Titin : Lah, katanya abis nikah, kok susah kencing? Ngapain lo disini? Dicariin laki lo tuh..
Mpok Eni : Ya itu lah mpok… lagi gue yang baru kan orang Afghanistan. Abis nikah, maunya entuan melulu. Mana punya dia besar lagi… jadi lah gue sakit. Tapi diminta ngelayanin terus. Ya gue kabur aja…
Mpok Ana : Astapiruloh Eni… trus? Emangnya nggak bisa disuruh istirahat interval dulu?
Mpok Eni : Nggak bisa Na.. dia udah lama nggak begituan, kan perjalanan dari Afghanistan ke sini naek kapal lama banget. Udah gitu sampe disini ditangkep imigrasi masuk penjara deh..
Mpok Ana : Hah !!! Dipenjara??? Elo kawin sama penjahat En ??
Mpok Eni : Bukaan… bukan penjahat. Dia ditangkep imigrasi karena nggak punya visa. Udah diurus, jadi bisa keluar dari penjara. Katanya masih nunggu dokumen-dokumen resmi dari imigrasi, baru deh bisa keluar dari Indonesia mau ke Ostrali.
Mpok Ana : Jadi ini mirip laki lo yang orang Iran kemaren En? Yang ke Ostrali juga?
Mpok Eni : iyee…
Mpok Titin : Lah, apa urusannya kok elo kabur dari rumah sama kabur dari laki lo?
Mpok Eni : Ya gara-gara gue sakit, duit mahar minta dikembaliin deh. Gue kan gak mau. Jadi gue kabur aja…
Mak Eteng : Hahaha…. Pinter juga lo En. Mending gitu En. Yang penting dapetin duitnya. Gak usah lah elo susah-susah ngelayanin orang Aghanistan itu. Toh nggak ada perjanjian untuk ngembaliin duit mahar kalo elo sakit..
Mpok Ana : Laki minta kembaliin duit mahar mah gak pantes jadi laki lo En, udah mending cerein ajah..
Mpok Eni : Cere mah gampang, kan kita kawin nggak di KUA
Mpok Ana : Lah, jadi elo kawin bawah tangan gitu?
Mpok Eni : Ya iya laaahh…. Yang penting kan ada ijab kabul. Biar nggak jinah.
Mak Eteng : Na.. Dia mah nggak bisa nikah di KUA. Lakinya kan nggak punya dokumen lengkap orang asing. Nggak ada visa. Cuma transit doang di sini sebelom ke Ostrali.
Mpok Titin : Maksudnya kayak transit pesawat gitu? Kok kayaknya udah lama di Indonesia, sampe masuk penjara segala?
Mak Eteng : Iya lah.. masuk penjara aja bisa lama, kalo nggak ada yang ngeluarin. Harus ada jaminan dari UNHCR. Tau UNHCR nggak lo? Badan PBB untuk pengungsi. Belom lagi udah diluar penjara, nunggu dokumen imigrasi juga lama. Urusan beginian mah bisa setahun lebih.
Mpok Titin : ooh gitu ya…
Mak Eteng : Ada saksi atau bukti nggak elo nikah sama orang Afghanistan ini?
Mpok Eni : Saksi ada, kudu itu mah. Maksudnya bukti apaak mak?
Mak Eteng : Foto proses ijab kabulnya itu.
Mpok Eni : Kalo foto mah nggak ada..
Mak Eteng : Laen kali, kalo lagi ijab kabul difoto ya En.. buat bukti siapa tau diperluin
Mpok Titin : Heh! Emangnya si Eni mau kawin lagi?
Mak Eteng : Ya kali aja. Dibikin bukti ya En.. Penting itu.
Mpok Eni : Iyeee…..
Mpok Ana : Jadi gimana nasib lo En? Mau balik lagi ke laki lo apa tetep ngumpet di kliniknya dokter Budi?
Mpok Eni : Punya kenalan Kombes duda nggak?
Jjjiiiaaahhh.......
- Esther Wijayanti -
Langganan:
Posting Komentar (Atom)
Tidak ada komentar:
Posting Komentar